خبرگزاری فارس گوناگون کد خبر : ۳۹۷۸۳۱۴
تاریخ انتشار : ۱۸ بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۰۴:۴۵
افلاطون سعادت جامعه را در عدالتی می‌دید که در همة انسانها، بدون در نظر گرفتن جنسیّت و توانایی آنان، صورت واحدی دارد؛ و، ازاین­ رو، دغدغة او بالا بردن حقوق اجتماعی زنان نبوده است.

چکیده

مفسّران آثار افلاطون تفسیر واحدی از نگرش وی دربارۀ زنان به دست نداده­ اند؛ زیرا در بررسی آثار افلاطون با قطعاتی ناسازگار، پیچیده و پراکنده در این باره روبه‌رو شده ­اند. از یک سو، افلاطون برای زنان حقوق اجتماعی محدودی قائل بود و آنان را موجوداتی ناتوان و حقیر می‌دانست. از سوی دیگر، او در چینش آرمان شهر خود برای رسیدن به عدالت، نقش‌های اجتماعی مهمّی برای زنان همچون مردان قائل بود و نیز آنان را از حیث استعداد و طبیعت با مردان یکی می‌دانست. آنچه در این میان اهمّیّت دارد و ما در این مقاله در جست‌وجوی آنیم، انگیزه و هدف افلاطون از پرداختن به این موضوع است؛ خاصّه اینکه ما  رویکردی وحدت­ گروانه در اخلاق­ شناسی و سیاست­ شناسی افلاطونی را شاهدیم که مبتنی بر آرای مابعدالطّبیعی اوست. به این ترتیب، در این مقاله، از چشم­ اندازی تاریخی­ـ ­اجتماعی به دورة یونان باستان، نظرگاه‌های فلسفی افلاطون دربارۀ زنان و تفسیرهای متفاوتی را که در روزگار ما از آنها شده است، بررسی می­کنیم. در پایان، به این نتیجه می‌رسیم که افلاطون سعادت جامعه را در عدالتی می‌دید که در همة انسانها، بدون در نظر گرفتن جنسیّت و توانایی آنان، صورت واحدی دارد؛ و، ازاین­ رو، دغدغة او بالا بردن حقوق اجتماعی زنان نبوده است.

کلیدواژه ها: زنان؛ افلاطون؛ آرمان شهر؛ عدالت؛ وحدت‌گروی؛ جنسیّت؛ آتن

نویسندگان:

زهرا توفیقی؛ علی اکبر عبدل‌آبادی

دو فصلنامه تأملات فلسفی - دوره 6، شماره 16، بهار و تابستان 1395.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.   

منبع این خبر (خبرگزاری فارس) است و جستجوگر خبر سایت تیتر نو در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد خبر (3978314) را همراه با ذکر منبع و موضوع به شماره 3000123095 پیامک بفرمایید.