خبرگزاری فارس سیاسی کد خبر : ۳۰۸۴۳۰۴
تاریخ انتشار : ۱۰ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۱۲:۰۷
مدرس اعلام می‌کند که دلیل اصلی مخالفت او با رضاخان، علاقه‌مندی به پادشاهی احمدشاه نیست، بلکه خنثی کردن جریانی است که سعی دارد مبانی و اصولی که مصونیت اجتماعی و سیاسی ملت ایران و قوام بخش استقلال و تمامیت ایران است را از بین ببرد.

گروه پارلمانی خبرگزاری فارس ـ امروز دهم آذر که مصادف با سالروز شهادت آیت‌الله سیدحسن مدرس است به‌نام روز مجلس نام‌گذاری شده است.

به این مناسبت به بازخوانی فرازی مهم از زندگی این نماینده ادوار سوم، چهارم، پنجم و ششم مجلس شورای ملی می‌پردازیم.

هواداران رضاخان ـ نخست‌وزیر سال سال‌های آغازین سده 14 هجری شمسی ـ مترصد بودند در اولین فرصت پس از افتتاح مجلس پنجم و پیش از آن که اعتبارنامه‌های نمایندگان اقلیت تصویب شود، لایحه‌ای جهت تغییر نظام سیاسی وقت ایران از شاهنشاهی به جمهوری به مجلس بیاورند تا با رأی نصف به علاوه یک نمایندگان موافق جمهوری ـ که اعتبارنامه‌هایشان زودتر تصویب شده بود ـ کار استقرار رضاخان بر حکومت را تمام کنند.

هواداران جمهوری‌خواهی رضاخانی برای آن‌که هرچه زودتر مجلس به صلاحیت طرح مساله جمهوری دست یابد، پس از انتخاب شعب، فوراً به بررسی اعتبارنامه‌ها به‌صورت گزینشی، پرداختند تا با تصویب سریع آنها مجلس را به حدنصاب مطلوب خود برساند.

رضاخان می‌خواست تا قبل از نوروز تکلیف سلطنت قاجار را مشخص کند و نظام جمهوری را در کشور برقرار سازد و طرفدارانش حتی تدارک مراسم اعلام جمهوری را دیده بودند و تعدادی سکه طلا و نقره هم به نام جمهوری ضرب شده و آماده بود.

مدرس که تشخیص داده بود هدف اصلی از طرح موضوع جمهوری‌خواهی، نه در حقیقت زدودن دیکتاتوری از کشور بلکه زمینه‌سازی برای در دست گرفتن قدرت توسط رضاخان و اعلام او به‌عنوان رئیس‌جمهور مادام العمر همچون مصطفی کمال آتاتورک در ترکیه است، با ایراد نطق‌های مبسوط به مخالفت با جمهوری‌خواهی رضاخانی پرداخت، این در حالی بود که رضاخان، آن دسته از نمایندگانی را که با تلاش او اعتبارنامه‌شان تأیید شده بود، به‌شدت تشویق می‌کرد، هر چه سریعتر، لایحه جمهوری‌خواهی‌اش را به رأی گذاشته و تصویب کنند.

 

سخنان و تلاش‌های مدرس علیه لایحه جمهوری رضاخانی به قدری موثر واقع شد و نمایندگان حامی دولت در مجلس را به اندازه‌ای درمانده کرد که آنان را که اکثریت مجلس را نیز در داشتند، واداشت صحن مجلس را به حالت قهر ترک کنند و در هنگام خروج نیز یکی از آنان که کنترل اعصاب خود را از دست داده بود، سیلی به‌صورت مدرس زد.

 

درز خبر این سیلی به گوش یک مجتهد طراز اول، مخالفت توده‌ها را نیز با جمهوری‌خواهی رضاخانی علنی ساخت و فردای آن روز، جمعیت کثیری از مردم، به اعتراض در مسجد بزرگ پایتخت حضور یافتند و مشخص شد که مخالفان این پروژه در میان ملت از اکثریت برخوردارند. همین مسئله موجب عقب‌نشینی تعدادی از وکلای مجلس درباره لایحه شد و در نهایت، رضاخان انصراف خود را از جمهوری‌خواهی اعلام و خود نیز از نخست‌وزیری استعفا داد، هرچند که بعدها و با خدعه‌ و زمینه‌چینی قوی‌تر و این بار بدون سنگر گرفتن پشت ژست جمهوری‌خواهی توانست به‌رغم مخالفت‌های مجدد مدرس ـ که این بار تنها مانده بود ـ تغییر سلطنت را به تصویب مجلس رسانده و حکومت مطلقه‌ای را به مدت 16 سال بر ایران براند.

مدرس در جریان مخالفت‌های خود با مرحله دوم تلاش رضاخان برای به‌دست گرفتن قدرت، به احمدشاه قاجار پیام داد که که مخالفت با رضاخان به‌خاطر علاقه‌مندی به پادشاهی احمدشاه نیست، بلکه دلیل اصلی مخالفت، خنثی کردن جریانی است که سعی دارد مبانی و اصولی که مصونیت اجتماعی و سیاسی ملت ایران و قوام‌بخش استقلال و تمامیت ایران است را از بین ببرد.

انتهای پیام/

منبع این خبر (خبرگزاری فارس) است و جستجوگر خبر سایت تیتر نو در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد خبر (3084304) را همراه با ذکر منبع و موضوع به شماره 3000123095 پیامک بفرمایید.